Beslissingen bij het levenseinde

Men kan zes mogelijke beslissingen bij het levenseinde onderscheiden.

1. Het stoppen van een medisch zinloos geworden behandeling met of zonder medeweten /verzoek van de patiënt


2. Het niet opstarten van een medisch zinloze behandeling met of zonder medeweten/verzoek van de patiënt
   Door deze ‘niet-behandelbeslissingen’ verzaakt men aan therapeutische hardnekkigheid. Deze beslissingen moeten bij bewuste patiënten principieel met hen overlegd worden.
   Vroeger werd een niet-behandelbeslissing ‘indirecte’ of ‘passieve’ euthanasie genoemd. Deze benamingen zijn misleidend omdat het begrip passieve euthanasie een contradictio in terminis is (zie definitie van euthanasie).


3. Het aanpassen van de pijnstillers met als nevenwerking bewustzijnsvermindering, coma en zelfs vervroegde dood met of zonder medeweten/verzoek van de patiënt
   Pijnstillers of kalmeermiddelen kunnen zodanig worden verhoogd dat de patiënt het ondraaglijke lijden niet verder bewust hoeft te ondergaan. Dit wordt palliatieve sedatie genoemd. Dit is ‘barmhartige stervenshulp’ of het verlichten van het stervensproces bij een patiënt die ‘hoe dan ook toch zou sterven’. De verkorting van het leven is niet het middel, maar is er soms een mogelijk gevolg of neveneffect van.
   Ook deze werkwijze wordt vaak ten onrechte passieve euthanasie genoemd. Palliatieve sedatie wordt vaak als alternatief voor euthanasie aangeboden. Daar is niets mis mee indien de patiënt dit verkiest, maar deze werkwijze bevindt zich vaak in een schemerzone omdat men meestal niet weet of er vooraf met de patiënt werd overlegd.


4. Hulp bij zelfdoding
   De arts verleent hulp aan een persoon die zelfdoding wil doen door hem een voorschrift of dodelijk middel te verschaffen. Vervolgens trekt de arts zich terug en doet de patiënt aan zelfdoding op een door hem gekozen ogenblik.


5. Opzettelijk levensbeëindigend handelen zonder verzoek van de betrokkene
   Dit werd vroeger ‘onvrijwillige’ of ‘ongevraagde’ euthanasie genoemd. Deze benaming is duidelijk een contradictio in terminis en dus onterecht.
   Levensbeëindiging zonder verzoek kan plaatsvinden bij zwaar zieke onmondige pasgeborenen en jonge patiëntjes die uiteraard niet om euthanasie kunnen vragen.


6. Euthanasie
   Alleen ‘het opzettelijk levensbeëindigend handelen door de arts op uitdrukkelijk en herhaald verzoek van de patiënt zelf in een uitzichtloze situatie en met ondraaglijk lijden’ kan euthanasie genoemd worden.

Bron: DISTELMANS, W., Een waardig levenseinde, p. 181-190.

Boeren verdienen meer

Centraal in de Vredeseilandencampagne staat de kortfilm Le Belge, die dit weekend door Acht nog verschillende malen wordt uitgezonden en inmiddels ook op internet druk bekeken werd. Door zich aan te sluiten bij België, hoopt het hoofdpersonage Yacouba Doumbouja op een goede opleiding, een betere infrastructuur, een grotere markt en een stukje van de Europese landbouwsubsidies. Een bizar plan, maar voor Yacouba slechts één van de vele pogingen om met zijn bananen een leefbaar inkomen te verdienen.
lees verder

Le Belge

Heimwee naar het paradijs

De meeste mensen hebben een mythisch beeld van een gouden tijd waarna het alleen maar minder werd, maar bij ontstentenis van enig bewijs of dat een tijd was waarin de natuurstaat gewelddadig was of utopisch, is het aannemelijker dat het idee van een oorspronkelijk paradijs meer het product van verlangen is dan van iets anders.

Susan Neiman

Als het leven zo miserabel was als Hobbes zegt, valt niet te begrijpen waarom iemand zou klagen over de korte duur ervan.
Susan Neiman

Ethiek en religie

Elke ethiek die religie nodig heeft is ondeugdelijke ethiek; elke religie die hierop speculeert is ondeugdelijke religie.

Susan Neiman

Test uw vooroordelen

met de etnische IAT

Klimaatverandering

• Hoe het klimaat verandert